تالار گفتگوی جوانان ایرانی

آبله مرغان



نشانه‌ها:
- ظاهرشدن تاول‌هاي كوچك بشكل دسته‌هاي جديد در هر سه الي چهار روز،‌تاولها معمولاً از تنه شروع شده و به صورت بازو، پا گسترش مي‌يابند و نهايتاً بصورت پوسته (Crust) در مي‌آيند.

- خارش شديد

- سردرد و تب

آبله مرغان يك بيماري عفوني و شايع دوران كودكي است. دوره نهفتگي آن 17 و 21 روز است و نشانه‌هاي خفيفي توليد مي‌كند. برخي از مبتلايان ممكن است دچار سردرد و تب شوند اگر چه اكثريت آنها بجز خارش مخصوصي كه بر روي دانه‌هاي آبله‌مرغان است علائم ديگري نشان نمي‌دهند. دانه‌ها بيشتر جاهاي بدن را پوشانده و حتي در دهان، مقعد، واژن يا گوش ظاهر ميشوند. دانه‌ها هر سه يا چهار روز بصورت گروهي پيدا ميشود و سريعاً به تاولهاي كوچك تبديل مي‌گردند كه بعد بصورت كبره و پوسته (اصطلاحاً كراست) Crust در مي‌آيند. كودك شما تا زمان افتادن پوسته ها (Crust) همچنان‌ ناقل عفونت است. اگر كودك اين دانه‌ها را شديداً بخاراند جاي خالي آنها باقي مي‌ماند

آيا خطرناك است؟
آبله مرغان خطرناك نيست. اما در موارد اتفاقي، ويروس آبله مرغان مي‌تواند باعث ورم مغز شود. و يا اينكه عوارضي مثل سندروم ري را بدنبال داشته باشد.

ابتدا چه كار بايد بكنيد؟1- براي از بين بردن احساس خارش، لوسيون
كالامين را بر روي دانه‌ها بماليد و يا مقداري جوش شيرين به آب گرم افزوده و كودكتان را با آن حمام كنيد.

2- تا حد ممكن، كودك خود را از تماس با كودكان ديگر منع كنيد. او را بمدرسه يا مهد كودك نفرستيد تا زمانيكه تمامي پوسته‌ها (Crust) بطور كلي بريزند.
آيا مشورت با دكتر لازم است؟
براي تشخيص آبله مرغان، كودك خود را به دكتر نشان دهيد. اگر لكه‌ها قرمز و متورم شده‌اند و عفونت را نشان مي‌دهند و يا اگر كودك نمي‌تواند از خارندان خود جلوگيري كند هر چه زودتر به دكتر مراجعه كنيد. اگر كودك شما تب دارد در حاليكه بخاطر از ميان رفت لكه‌ها بايد احساس بهتري داشته باشد و يا اينكه از رد گردن شكايت دارد فوراً وي را به دكتر نشان دهيد.
دكتر چه اقدامي انجام خواهد داد؟
- در صورتيكه دانه‌ها عفوني شده باشند دكتر يك كرم ضد عفونت تجويز مي‌كند.

- اگر خارش، خواب شب را از كودك شما گرفته، ممكن است دكتر يك آرام‌بخش تجويز كند.
شما چه كمكي مي‌توانيد بكنيد؟- اگر هنوز براي كودكتان پوشك مصرف مي‌كنيد براي از ميان رفتن دانه‌ها مكرراً آنها را عوض كنيد.

- ناخن انگشتان كودك خود را كوتاه كنيد و نگذاريد خود را بخاراند.

اختلال ارثي ماهيچه‌ها



نشانه‌ها:

- رشد كند در نشستن، راه رفتن و دويدن

- راه رفتن شبيه اردك (waddling gait)

- ناتواني در راست ايستادن

- به دشواري از پله‌ها بالا رفتن

- رشد بيش از حد ماهيچه‌ها بصورت ظاهري مخصوصاً بطور قابل توجهي در ساق پا

- بد شكل شدن مهره‌ها

اختلال ماهيچه‌ايي به گروهي از اختلالاتي گفته ميشود كه معمولاً ارثي هستند و موجب تحليل رفتن تدريجي و ضعيف شدن الياف ماهيچه‌ايي ميشوند. شايعترين شكل اين بيماري در كودكان اختلال ماهيچه‌اي دوشن Duchenne است كه فقط پسران را مبتلا مي‌كند. در اين بيماري پسربچه از نظر رشد قدرت عضلاني عقب مي‌ماند. از نظر نشستن، راه رفتن و دويدن نسبت به سن خود دير رشد مي‌كند اما فقط در حدود 25 درصد از موارد دچار عقب‌افتادگي ذهني ميشوند. اين اختلال معمولاً در سن 3 سالگي تشخيص داده ميشود.
وقتي كه حركت دچار اختلال ميشود كودك با حالتي شبيه به اردك و با پشت خميده راه را مي‌رود و اين بخاطر ضعيف بودن عضلات لگن خاصره است؛ از پله‌ها بدشواري بالا مي‌رود. اگر چه ماهيچه‌هاي ساق پاي او ضعيف شده‌اند اما بزرگي بيش از حد نشان مي‌دهند و ماهيچه‌هاي بالاي بازو نيز بطور غيرطبيعي بزرگ مي‌شوند. با رسيدن 12 سالگي راه رفتن براي وي غيرممكن ميشود از آنجا كه درمان اين بيماري معلوم نيست لذا 75 درصد از مبتلايان تا 20 سالگي مي‌ميرند.
همچنين بخاطر آنكه ماهيچه‌هاي قلب در مبتلايان به اين بيماري ضعيف مي‌شوند خطر
عفونتهاي دائمي سينه را كه مي‌تواند منجر به مرگ ناگهاني شود زياد مي‌كند
چه كار مي‌توان كرد؟
اختلال ماهيچه‌ايي درمان مشخص و قطعي ندارد. مبتلايان لازم است تا در مدارس مخصوص عقب‌مانده‌هاي جسماني فرستاده شوند و معمولاً تا 12 سالگي مجبور به استفاده از ويلچر (صندلي چرخدارمخصوص معلولين) خواهند بود. تا اين زمان كودك بايد فعال بوده و تا جايي كه امكان دارد راه برود البته تمرينها نبايد شديد باشند زيرا اين عمل خود موجب تحليل رفتن عضلات ميشود. استفاده از وسائل كمكي ارتوپدي مي‌تواند راه رفتن را بهتر و بيشتر كند. استراحت زياد و يكجا ماندن توصيه نميشود زيرا باعث ميشود تخريب عضلات سرعت بگيرد. فيزيوتراپي براي تقويت توانائيهاي جسمي نيز در دسترس است.
از آنجا كه تحليل عضلاني دوشن از زنان به ارث مي‌رسد در صورتيكه سابقه خانوادگي مثبت داريد و مايل به بچه‌دار شدن هستيد بايستي با دكتر متخصص ژنتيك مشورت نمائيد.
در صورتيكه نشانه‌هاي از انتقال وراثتي مشاهده شود 50 درصد احتمال دارد كه فرزند پسر شما آنرا به ارث ببرد و همين مقدار شانس براي ايجاد وضعيت حامل بودن در فرزند دختر وجود دارد. آزمايش مايع دور جنين براي بررسي سلولهاي معيوب در اولين روزهاي حاملگي مي‌تواند جنسيت كودك را معلوم كند. آنگاه براساس نتيجه آزمايش، زن مي‌تواند در صورتيكه نطفه پسر باشد تصميم بگيريد آنرا از بين ببرد
1 در آينده نزديك آزمايشات دقيقتري براي اختلال ماهيچه‌ايي در زمان حاملگي در دسترس خواهند بود.

********************************

1- اينكار از نظر قانوني و شرعي در كشور ما مجاز نيست.

ادرار كردن در بستر



مسلط شدن كودك بر مثانه خود و كنترل آن در سنين مختلف انجام مي‌پذيرد. همانطور كه يادگرفتن ديگر مهارتهاي بدني با سرعتهاي مختلف پيش مي‌رود توانايي در نگهداري ادرار بمدت طولاني نيز اين چنين است. اگر چه از هر ده بچه سالم يك نفر در سن پنج سالگي، خود را خيس مي‌كند اما بيشتر بچه‌ها بين سنين سه يا چهار سالگي مي‌توانند شب را خشك بگذرانند. كودكي را كه هنوز تحت تربيت است تا مثانه خود را بمدت 10-12 ساعت خواب شبانه كنترل كند نبايد يك كودك شب ادراركن توصيف كرد. برگشت شب ادراري در كودكي كه قبلاً توانسته است مثانه خود را كنترل كند عموماً نشانه زياد شدن فشار رواني و اضطراب است. اين حالتهاي عصبي يا رواني در نتيجه اتفاقات مهمي چون ورود به مدرسه يا تولد نوزاد جديد در كودك بوجود مي‌آيند. كودكاني كه بر اثر ناخوشيهاي جسماني مانند عفونت مجراي ادرار و يا اختلال در دستگاه ادراري قادر به كنترل ادرار كردن خود نيستند تعدادشان چندان زياد نيست. اگر خيس شدن كودك با تشنگي زياد وادرار كردن پي در پي در طول روز همراه باشد احتمالاً نشانه بيماري ديابت است.


آيا خطرناك است؟
شب ادراري كودك بي‌خطر است فقط والدين را معذب و ناراحت مي‌كند.


ابتدا چه كار بايد بكنيد؟
1- يك روپوش پلاستيكي را روي بستر كودك پهن كنيد و روي آنرا با يك ملافه كوچك بپوشانيد تا هر روز بتوان آنرا شست و خشك كرد.

2- رفتار خودتان را مورد مداقه قرار دهيد شايد خود شما منشاء ناراحتي كودك هستيد مثلاً كودكتان را سفت مي‌بنديد و يا او را تحت فشار مي‌گذاريد و جودلهره آوري را براي او ايجاد مي‌كنيد.

3- مراقبت كنيد كه كودك حتماً قبل از خواب
رفتن مثانه خود را تخليه كند اگر خودش مايل بود يك ظرف در كنار بسترش بگذاريد تا مجبور نشود هر بار فاصله بستر تا توالت را بپيمايد.
- اگر ادرار كودك بوي ماهي بدهد نشانه عفونت مجراي ادرار است.
آيا مشورت با دكتر لازم است؟
اگر شما و كودكتان هر دو از بابت اين حالت نگران هستيد و يا اينكه معتقديد يك ناخوشي چون عفونت مجراي ادرار موجب شب ادراري شده است و ادرار را بدبو (بوي ماهي) كرده است با دكتر تماس بگيريد.


دكتر چه اقدامي انجام خواهد داد؟
دكتر، كودكتان را معاينه مي‌كند و نمونه‌اي از ادرار وي را بمنظور بررسي وجود عفونت مجاري ادراري و يا ناهنجاري دستگاه ادراري از شما خواهد خواست.
ممكن است به شما پيشنهاد دهد كه از يك پوشش مخصوص در بستر كودك خود استفاده كنيد كه بمحض ادرار كردن كودك بر روي آن. بلافاصله به كودك هشدار دهد و كودك بر اثر هشدار از خواب بيدار شود و به توالت برود. اين سيستم در صورتي قابل استفاده است كه كودك شما بيشتر از شش سال داشته باشد و اعتراضي به آن نكند.


شما چه كمكي مي‌توانيد بكنيد؟
براي از بين بردن اين دشواري بكوشيد و افراد خانواده را در تصميمات خويش نسبت به اين مسئله با خود همراه كنيد. كودك خود را سرزنش نكنيد و از كنار آن ساده بگذريد. مهم نيست چقدر اذيت مي‌شويد.
از ترس شب شاشي كودك، مقدار مايعات مصرفي كودك را محدود نكنيد. اين كار در شب‌ادراري وي تأثيري ندارد.
چيزي را كه كودك شما نسبت به آن واكنش نشان مي‌دهد امتحان نكنيد. زيرا وضعيت رواني كودك را ناگوارتر مي‌كند.
هر روز به كودك خود در شبهايي كه خود را خيس نكرده است يك ستاره بدهيد تا آنرا در دفتر خود بچسباند و پيشرفت خود را ببيند.

اسهال خوني Dysentery

نشانه‌ها:

- دل پيچه شديد

- شل شدن مدفوع و بيرون روي‌هاي هر نيم ساعت يا بيشتر كه همراه مخاط، خون يا چرك است

- تب

- تهوع

- ضعف و بيحالي

- استفراغ

اسهال خوني عبارت است از التهاب پوشش داخلي روده بزرگ و علائمي از قبيل اسهال و تب بهمراه دارد. باكتري موسوم به باسيل شيگلا همراه مدفوع دفع مي‌گردد و چنانچه بعد از توالت، دستها شسته نشوند آلودگي به آنها انتقال يافته، سپس اين باكتري از راه تماس پخش مي‌گردد. اسهال خوني در كشورهائيكه از نظر بهداشتي پيشرفته‌اند كمتر ديده ميشود.


آيا خطرناك است؟
اسهال خوني مخصوصاً براي كودكان خطرناك است زيرا ممكن است باعث بي‌آب شدن بدن (Dehydration) شود.


ابتدا چه كار بايد بكنيم؟
1- چنانچه در منطقه‌اي زندگي مي‌كنيد يا به جايي سفر كرده‌ايد كه وضعيت بهداشتي آنها ضعيف است و مدفوع كودك شما شل و آبكيشده است مدفوع را از نظر خون، مخاط يا چرك بررسي كنيد. چنانچه متوجه هر يك از آنها شديد با دكتر تماس بگيريد.

2- دماي بدن كودك خود را از نظر تب اندازه‌ بگيريد.

3- براي حفظ آب بدن كودك مداوم به او نوشيدني بدهيد.
آيا مشورت با دكتر لازم است؟
چنانچه متوجه مخاط، خون يا چرك در مدفوع كودك شديد و يا اگر بعد از 12 ساعت همچنان حركت روده شل است و كمتر ادرار مي‌كند و ادرارش غليظ است (زرد تيره) بلافاصله به دكتر مراجعه كنيد.


دكتر چه اقدامي انجام خواهد داد؟
دكتر بمعالجه بي‌آبي بدن خواهد پرداخت و نمونه‌اي از مدفوع كودك را به آزمايشگاه مي‌فرستد.
اگر اسهال خوني كودك شديد باشد احتمالاً او را در بيمارستان بستري مي‌كند و براي جبران آب بدن به تزريق وريدي مايعات مي‌پردازد. در بسياري از اماكن بايد مقامات بهداشتي را از وجود اسهال خوني مطلع كرد و نه تنها مدفوع كودك بلكه مدفوع تمام افراد خانواده نيز بايد مورد آزمايش قرار گيرد. تا زمان پاك شدن مدفوع از باكتري نبايد اجازه داد كودك به مدرسه برود.


شما چه كمكي مي‌توانيد بكنيد؟
زماني كه كودك به توالت مي‌رود از بابت بهداشت وي نهايت مراقبت را انجام دهيد.

خیلی خیلی ممنون هرا جان به یه همچین تاپیکی خیلی نیاز داشتیم.بازم ممنون

آيا كودك شما از دردي شكايت دارد كه دليل آشکاري برايش پيدا نشده است؟
اختلالات شبه جسماني

آيا تاكنون براي شما يا نزديكانتان پيش آمده است كه از شدت ناراحتي، عصبانيت يا نگراني سردرد بگيريد،‌احساس كنيد دست چپتان تير مي‌كشد، يا حالت تهوع به شما دست بدهد، يا فكر كنيد حتماً بيماري خاصي به سراغتان آمده است، به پزشك مراجعه كنيد،‌ معاينه شويد،‌ مورد آزمايشات دقيق قرار گيريد و تمام نتايج به دست آمده حاكي از طبيعي بودن كاركرد بدن شما باشد؟

وضعيت فوق براي برخي از مردم به صورت تكرار شونده و مزمن در مي‌آيد تا حدي كه مراجعات مكرر به پزشك و آزمايشگاه و راديولوژي و ..... وقت،‌توان و سرمايه زيادي از آنان را به خود اختصاص مي‌دهد. آنچه در اين ميان فراموش ميشود وجود فشارهاي رواني و تعارضاتي است كه با بروز علايم جسماني آزاردهنده رابطه مستقيم داشته‌اند اما ناخودآگاه بودن آنها باعث شده آخرين عاملي باشند كه از نظر پزشك يا فرد مورد توجه قرار مي‌گيرند. با آن كه تاثير جسم بر روان و بالعكس امري ثابت شده است (بسياري حالات روحي رواني باعث تشديد،‌ادامه يا عود بيماري‌هاي جسماني ميشوند و وقتي جسم بيمار است توانايي‌هاي ذهني و فكري فرد نيز صدمه مي‌خورد يا دچار اضطراب و بي‌حوصلگي ميشود)، گاه برخي علائم جسماني در فرد بروز مي‌كند كه با هيچ گونه علت بيماري‌زاي جسماني قابل توجيه نمي‌باشد. دليل ايجاد چنين ناراحتي‌هايي تبديل تنش‌ها و مشكلات روحي به تظاهراتي جسماني است بدون اينكه فرد خود از وجود چنين تحولاتي آگاهي داشته باشد. بنابراين طبيعي‌ترين واكنش او به اين مشكلات اعتقاد به بروز يك عامل بيماري‌زا يا برهم خوردن نظام سلامت و كاركرد بدنش مي‌باشد. چنين حالاتي را كه در سنين مختلف ديده ميشود اختلالات شبه جسماني مي‌نامند. شايع‌ترين علائم اين اختلال در كودكان سردرد و دل درد مي‌باشد. براي 50 درصد كودكاني كه با شكايت از درد ناحيه شكم يا سر به مراكز بهداشتي درماني مراجعه مي‌كنند عامل خاصي پيدا نميشود. با اين حال نگراني خانواده از وجود عاملي ناشناخته در كودك كه از چشم پزشك پنهان مانده است باعث ميشود كودك تحت ارزيابي‌هاي متعدد و گاه آسيب زننده قرار گيرد، از مدرسه غيبتهاي مكرر داشته باشد، افت تحصيلي پيدا نمايد و خانواده نيز در اين ميان بهاي گزافي بپردازد. از طرفي ممكن است كودك از جانب خانواده مورد توجه فراوان قرار گيرد، از مسئوليتهايش معاف شود و گرفتن نقش بيمار در خانواده برايش محبت، مراقبت و امنيت به همراه آورد و ناخودآگاه از ماندن در اين نقش احساس رضايت پيدا كند. در برخي خانواده‌ها نيز به دليل دست پيدا نكردن به يك توجيه پزشكي و منطقي يا اعتقاد به يك باور غلط مبني بر اين كه كودك بيمار نيست و عمداً دست به چنين رفتارهايي مي‌زند واكنش ايجاد شده بدرفتاري يا تنبيه كودك است. اين برخورد منجر به ايجاد احساس طرد شدگي در كودك، تشديد تعارضات دروني او و پيچيدگي و ازمان علائم بيماري خواهد شد.

بنابراين درك صحيح از علت ايجا ناراحتي در كودك، واقعي بودن درد و بيماري او، ارتباط مستقيم اما پنهان بروز اين علائم با استرس‌هاي آزاردهنده كودك از جانب پزشك و اعضاي خانواده براي اتخاذ رويكرد مناسب درماني و توان‌بخشي، بازگرداندن كودك به سطح عملكرد قبلي و مورد انتظار، كاهش تألمات و شدت بيماري و برقراري نظام متعادل خانوادگي امري اساسي مي‌باشد.

با پزشك و مشاور خانوادگي خويش همكاري داشته باشيد، توضيحات آنان را بپذيريد. مراجعات منظم به پزشك خويش داشته باشيد. براي مقابله با زمان‌هايي كه كودكتان از درد و ناراحتي شكايت دارد توصيه‌هاي زير را به كار بريد.

- به رفتارهاي مربوط به درد او توجه نكنيد يا كمتر توجه كنيد؛

وقتي كودك نزد شما از درد شكايت مي‌كند به آرامي به او بگوييد: عزيزم متأسفم كه درد دوباره سراغت آمده است. بهتر است از آرام‌سازي (Relaxation به معناي مهارت شل كردن عضلات بدن است كه براي مقابله با اضطراب و فشار رواني آموخته و به كار برده ميشود.) استفاده كني. اگر درباره علائم و مشكلاتش به بحث بپردازيد و آن را ادامه دهيد كودك نمي‌تواند توجهش را از درد بردارد و به كارهاي ديگري بپردازد.
- مطمئن شويد كه هر روز در مدرسه حاضر ميشود؛

اگر شكايت خود را صبح موقع رفتن به مدرسه ابراز مي‌كند، بحث خود را محدود كنيد. به كارهاي روزمره براي آماده شدن ادامه دهيد. برايش توضيح دهيد كه او به مدرسه خواهد رفت. به مسئولين مدرسه توصيه كنيد اگر در مدرسه شكايت خود را تكرار كرد مدت كوتاهي به او استراحت بدهند و سپس او را به كلاس بازگردانند و از او بخواهند تكاليف و آزمون‌هاي لازم را انجام دهد. اگر علائم كودك ناشي از بيماري جسمي باشد (تب، عفونت و ...) بايد استراحت كند و مراقبتهاي خاص درماني در موردش صورت گيرد. هر علامت جديد را به پزشك اطلاع دهيد.

- به كودك كمك كنيد تا عواملي را كه در خانه يا مدرسه برايش فشار روحي ايجاد مي‌كنند تشخيص دهد.

مطمئن شويد مي‌دانيد كه چه زمان‌هايي او اين فشار را احساس مي‌كند. راه‌هاي كمك و مقابله با زمان‌هاي پرفشار (استرس‌زا) را از درمانگر بياموزيد و همراه با كودك از آنها استفاده كنيد.

- روزهايي كه كودك درد و ناراحتي ندارد به او توجه كنيد و فعاليتهاي ويژه‌اي انجام دهيد.

فهرستي را از امتيازات خاص براي روزهاي كاملاً بدون درد از قبل آماده سازيد و او را از اين پاداش‌ها بهره‌مند سازيد. احساس رضايت خود را از سلامتي او ابراز كنيد و بگوييد خوشحال هستيد كه مسئوليتها و تكاليفش را انجام داده است. به او كمك كنيد با مشكلاتي كه دارد مقابله كند. كمكش كنيد تا با درد و ناراحتي‌اش كنار آيد اين كار را با توجه كردن به او و تحسين نمودن او زماني كه مشغول كامل كردن مسئوليتها و شركت در فعاليتهي روزانه‌اش است انجام دهيد.

- در زمان بيماري تعاملات و فعاليتهايش را محدود سازيد.

روزهايي كه به علت شدت علائم او را ناتوان مي‌يابيد و لازم مي‌بينيد در منزل بماند او موظف است توصيه‌هاي پزشكي را رعايت نمايد و كارهاي مدرسه‌اش را انجام دهد. بازي، سرگرمي و استفاده از تلويزيون و كامپيوتر و ... را ممنوع سازيد. اگر مسئولين مدرسه موافق باشند اجازه دهيد وقتي احساس كرد بهتر شده است به مدرسه باز گردد. از يكي از دوستانش كمك بگيريد تا زا درس و تكليف مدرسه عقب نماند.

- مراقب باشيد درباره بيماري يا ناراحتي‌شديد خودتان در حضور بچه‌ها صحبت نكنيد.

برخي بچه‌ةا وقتي والدين بيمارند ياد مي‌گيرند كه مي‌توانند مانند آنان در خانه بمانند و از كار معاف باشند. به خصوص در هفته‌هاي اول برنامه درماني كودكتان مگر در موارد اضطراري از مرخصي استعلاجي استفاده نكنيد.

- كودك را تشويق كنيد از تكنيكهاي آرام‌سازي استفاده كند.

به او كمك كنيد تا اين مهارت را با تمرين بيشتر بهتر بياموزد و از او بخواهيد حداقل يكبار در روز آن را انجام دهد. پيشنهاد كنيد تاثير اين تمرينات را با درمانگر خويش درميان بگذارد.

- به افرادي كه با كودك شما سروكار دارند مطالب فوق را آموزش دهيد. از آنها بخواهيد بر خوردشان با كودك مطابق آنچه شما صحيح مي‌دانيد باشد، برنامه‌اي را در پيش بگيريد تا اگر كوچك‌ترين غيبتي از مدرسه صورت گرفت كودك از آموزش عقب نيفتد.

سلامت وابسته به كيفيت زندگي در كودكان و نوجوانان بسيار چاق
زمينه:

در آمريكا از هر هفت كودك و نوجوان يك نفر چاق است، در حالي كه رابطه چاقي با كيفيت زندگي به خوبي شناخته نشده است.


موضوع:

بررسي كيفيت زندگي در ارتباط با سلامت كودكان و نوجوانان چاق در مقايسه با كودكان و نوجواناني كه سالمند يا به يك اختلال بدخيم مبتلا مي‌باشند.


طرح:

در يك مطالعه مقطعي cross-sectional، 106 كودك و نوجوان (57 پسر) در گروه سني 5 تا 18 ساله (ميانگين 12/1 سال) كه براي ارزيابي چاقي در ماه‌هاي ژانويه تا ژوئن 2002 به يك بيمارستان دانشگاهي ارجاع داده شده بودند تحت ارزيابي قرار گرفتند. ميانگين نشانگر توده بدن BMI- Body Mass Index در آنان 34/7 و BMI- T Score در آنان 2/6 بود.

Main Outcome Measure: گزارشات كودكان و والدينشان در پرسشنامه كيفيت زندگي QOL Quality of Life (با طيف نمرات 0 تا 100) ثبت مي‌شد. پرسنامه براي كودكان 5 تا 7 ساله توسط مصاحبه‌گر پر مي‌شد. يافته‌هاي مطالعه با نتايج منتشر شده قبلي در كودكان و نوجوانان سالم و سرطاني مقايسه شد.

نتايج:

در مقايسه با بچه‌ةاي سالم، كودكان و نوجوانان چاق به طور قابل ملاحظه‌اي (0/001 >P) در تمامي زمينه‌ها از كيفيت زندگي پايين‌تري برخوردار بودند ميانگين نمره كلي در كودكان چاق 67 با انحراف معيار 16/3 و در كودكان سالم 83 با انحراف معيار 14/8 و نمرات كودكان سرطاني مشابه با كودكان چاق بود. همچنين كيفيت زندگي در كودكان و نوجوانان دچار آپنه انسدادي در خواب نسبت به بچه‌هاي چاق بدون آپنه در خواب پايين‌تر بود. براساس گزارشات والدين و كودكان و نوجوانان BMI Score به طور قابل توجهي با نمره كلي عملكرد فيزيكي )0/01=P)، اجتماعي (0/03=P) و رواني اجتماعي (0/001=P) رابطه معكوس داشت.


بحث:

كودكان و نوجوانان شديداً چاق نسبت به بچه‌هاي سالم كيفيت زندگي ناسالم‌تري داشتند و كيفيت زندگي در آنان مشابه كودكان مبتلا به سرطان بود. لازم است پزشكان، والدين و آموزگاران از خطرات اين مسئله آگاه شوند تا مداخلات لازم براي افزايش و بهبود سلامتي كودكان چاق درنظر گرفته شود.

گریه شیرخواران

گریه یک مرحله طبیعی از رشد شیرخوار است ولی هیچ چیز به اندازه گریه شیرخوار موجب آزار والدین نمی شود . تمام شیر خواران برخی بیشتر و تعدادی کمتر گریه می کنند و اغلب نگرانی های والدین از زیاد گریه کردن شیرخوار است . انواع گریه های شیر خواران شامل جیغ زدن ، نق زدن ، گریه همراه با سرخ شدن چهره و ... هستند ، گاهی خیلی سریع پایان یافته و یا چندین ساعت ادامه می یابد .


چرا شیرخواران گریه می کنند؟

شیر خواران خلق و خوی متفاوت دارند . برخی از آنان سریع به گریه افتاده و بیشتر از شیرخواران دیگر گریه می کنند و آرام کردن آنها مشکل تر است . این دسته از شیرخواران بیشتر با تغییرات محیطی و یا سر و صدا آشفته می شوند . شیرخواران معمولا سه نوع گریه دارند. اولین گریه در طول روز وجود دارد و مادر بعد از مدت کوتاهی با این گریه آشنا می شود . گریه دیگر ناشی از خشم و عصبانیت است که ازنظر بلندی و فرکانس با گریه های همیشگی شیرخوار متفاوت است و سومین گریه ، ناشی از احساس درد است . بطور کلی گرسنگی ، تشنگی ، سنگینی معده ، گرما ، سرما، خیسی، کثیفی، و یا احساس درد دلایل گریه شیرخواران هستند . گاهی دلیل گریه آنها مشخص نیست ولی در بسیاری از موارد گریه کردن تنشهارا از جسم و روان آنها خارج کرده ، موجب آرام شدن ، راحت تر خوابیدن و به آرامی بیدار شدن از خواب می شود . از حدود سه ماهگی به بعد رفتارهایی چون مکیدن ، غان وغون کردن ، تماشا کردن دستها ، غلت زدن ، اخم کردن ، لبخند زدن و ... جایگزین گریه شیر خواران می شوند و آنها بتدریج با محیط اطراف خود سازگار شده در نتیجه میزان گریه کاهش می یابد . در مواردی والدین تحت فشار هستند نه تنها تلاش آنها برای آرام کردن شیر خوار مفید نبوده بلکه باعث تداوم گریه و تحریک بیشتر شده و در برنامه غذا و خواب آنها تداخل می کند .


بیاد داشته باشید که شیرخوار بی دلیل و یا به خاطر آزار والدین گریه نمی کند؟

اگر روشهای برقراری ارتباط با شیر خوار نادرست باشد و شیر خوار هنگام گریه کردن بیشتر از زمان آرام بودن تحت توجه قرار گیرد گریه او برای جلب توجه بیشتر افزایش می یابد . او حرکت صحبت کردن شما را می فهمد و گاهی نیز دهانش را به تقلید از تکلم باز وبسته می کند . او رفتارش را با آ-ه-ن-گ صدای شما هماهنگ می کند . اگر با آرامش با او صحبت کنید ساکت می شود و اگر از صدای بلند استفاده کنید ناآرام و مضطرب می گردد . بنابراین تلاش کنید با صدای ملایم با شیر خواران صحبت کنید.


میزان گریه شیرخواران چقدراست؟

میزان گریه شیرخوار متفاوت است . شیرخواران یک تا سه ماهه حدودا دو ساعت در رورگریه آنها در بعدازظهر و عصر بیشتر میشود . در حالیکه بعد از سه ماهگی میزان گریه عصرانه کاهش می یابد.
جدول زیر میزان گریه شیرخواران را دردوازده هفته اول تولد به صورت روزانه نشان می دهد.

ساعت گریه روزانه - سن نوزاد به هفته

1.45----------------------- 2
1--------------------------- 4
2.45 ---------------------- 6
2--------------------------- 8
1.5 ----------------------- 10
1 -------------------------- 12


چگونه شیرخواران راتشویق کنیم؟

درهنگام بیداری و آرام بودن شیرخوار به او نگاه کرده ، او را لمس کرده به آرامی او را در آغوش گرفته ، راه برده و با محبت با او صحبت کنید . با این عمل شیرخوارشما می آموزد که هنگام آرام بودن توجه کسب می کند و شما نیز زمانیکه او آرام ، سرزنده و با نشاط است بیشتر لذت می برید.
هنگام آرام بودن شیرخوار از یک اسباب بازی مانند جغجغه برای سرگرمی او استفاده کنید و هنگام گریه سریع عکس العمل نشان دهید زیرا از مضطرب شدن بیشتر شیرخوار جلوگیری می کنید.

باور غلطی در بین مردم مبتنی بر اینکه بغل کردن شیرخوار در هنگام گریه موجب لوس شدن او می شود وجود دارد . بخاطر داشته باشید این مساله صحیح نیست و شیرخواران به محبت بی قید و شرط والدین نیازمند هستند .


هنگام نا آرامی فرزندتان به توصیه های زیر عمل کنید:

* گرسنگی ، تشنگی ، خستگی ، کثیفی ، دمای بدن شیرخوار و گرما و سرمای محیط را بررسی کنید.
* شیرخوار را بصورت عمودی نگه داشته و او را به خود نزدیک کنید.
* او را در آغوش گرفته و در اطراف اتاق قدم بزنید
* بدن او را ماساژ دهید
* با او با محبت و ملایمت صحبت کنید
* از حمام آب گرم برای آرام کردن شیر خوار استفاده کنید
* به شیرخوار برای گرفتن شیشه شیر ، تغییر وضعیت و ... کمک کنید.

اگر بعد از بررسی تمام موارد ، گریه شیرخوار ده تا پانزده دقیقه دیگر ادامه یافت ، او را در یک فضای امن و محیطی آرام به مدت سه تا پنج دقیقه تنها بگذارید . نیاز به انجام کار بیشتری نیست.
به آرام کردن خود بپردازید . نفس عمیق کشیده و خود را سرگرم کنید . برای اطمینان از وضعیت شیرخوار دوباره به او سر بزنید
وبخاطرداشته باشید که :
* اسباب بازیهای شیرخوار را مرتب عوض کنید و از اشیا جدید برای سرگرم کردن او استفاده نمائید . آنها از بازی کردن با ماشین و اسباب بازیهای متحرک و رنگی لذت می برند.
* از نگاه داشتن شیرخوار در تخت مخصوص خود به عنوان تنبیه خودداری کنید و پیش از آنکه او به فرار از تخت خود علاقمند شود، تشک تخت را پایین آورده ، نرده های تخت را کوتاهتر کرده و یا آنها را کاملا بردارید و از تشکهای رنگین برای زیبا کردن تخت او استفاده کنید .
* شیر خوار را ز-ن-د-ا-نی نکنید . استفاده از تور بالای گهواره که مانع بالا رفتن و ایستادن شیر خوار می شود ، مناسب نیست . زیرا از نظر جسمی و روانی به او صدمه می زند.
شیر خوار سه ماهه زمان زیادی را صرف بررسی اشیا پیرامونش می کند و به اشیا اطراف با کنجکاوی خاص نگاه کرده و آنها را لمس می کند . شیر خوار بین پنج و هفت ماهه سرش را می چرخاند ، بدنش را به جلو و عقب برده و توانائیهای جدیدش را برای نشستن بکار می برد. رشد بینایی به او اجازه دیده اشیا دورتر را داده و هماهنگی دستها و چشمهایش موجب گرفتن اشیا نزدیک می گردد . " کنجکاویهای شیرخواران را جدی گرفته و او را تشویق کنید زیرا نقش بسزایی در رشد فکری او دارد ." کارشیرخوار یاد گرفتن ، کشف کردن و کنجکاوی است . مکان امنی برای او فراهم کرده و اشیا خطرناک را از دسترس او دور نگه دارید تا نیاز به گفتن "دست نزن و نکن" نداشته باشید.


هنگام ارتباط با فرزند خود به نکات زیر توجه کنید:

* به تمامی علائم و صداهای شیرخوار پاسخ دهید و اجازه دهید او حرکت دهان شما را ببیند
* تماس جسمی داشته باشید
* تا می توانید او را به اسم صدا کنید
* هنگام صحبت کردن تماس چشمی را حفظ کنید

اختلال راه رفتن در خواب در دوران كودكی


«راه رفتن در خواب» یكی از اختلالات مربوط به خواب است كه به صورت قدم زدن در حالت خواب بارز می شود و طی آن كودك از رختخواب بلند می شود و بدون این كه هوشیار باشد و بداند چه كار می كند، شروع به انجام كارهای خودش (مثل غذا خوردن، حرف زدن، راه رفتن و...) می كند. چنانچه در این حالت كودك از خواب بیدار شود، چیزی به خاطر نمی آورد و هیچ آگاهی ای از كاری كه می كرده است، ندارد. «خواب گردی» اغلب با صحبت كردن در خواب هم همراه است و به طور معمول زمانی كه كودك وارد مرحله خواب عمیق می شود (یعنی ۲ _ ۱ ساعت بعد از خواب رفتن) آغاز می گردد.



علت را ه رفتن در خواب و خطرات ناشی از آن





پژوهش ها نشان می دهند كه ۱۵ درصد از كودكان بین ۱۵ _ ۵ سال برای اولین بار دچار خواب گردی می شوند و ۶ _ ۳ درصد این كودكان بیش از یك بار در خواب راه می روند. این اختلال در پسرها شایع تر از دخترهاست؛ و به طور معمول وقتی روی می دهد كه كودك دچار خواب های پریشان شده است. (وگمان، ۲۰۰۲) چنانچه این اختلال در بین والدین و اعضای دیگر خانواده نیز مشاهده شده باشد، می تواند به عنوان اختلالی ارثی شمرده شود. ۲۰ _ ۱۰ درصد از خواب گردی های كودكان می تواند ناشی از سابقه خانوادگی باشد. (تفتی، ۲۰۰۵) همچنین خواب گردی كودك، می تواند ناشی از خستگی مفرط و یا فشارها و تنش های روزانه باشد. تحقیقات نشان می دهند خواب گردی در كودكان مبتلا با افزایش سن كاهش می یابد و به تدریج از بین می رود. اما اگر خواب گردی كودك از ۹ سالگی به بعد شروع شود، ممكن است در دوران بزرگسالی نیز ادامه یابد. در این صورت بهتر است، حتماً این مشكل را جدی گرفت و درصدد درمان آن برآمد. در مواردی مشاهده می شود كه خواب گردی كودك ناشی از عوامل زیر است (اوونز ، ۲۰۰۰):
- خواب ناكافی
- برنامه نامنظم خواب
- بیماری و داشتن تب بالا
- مصرف بعضی از داروها
- پر بودن مثانه
- خوابیدن در محیطی شلوغ و پرسروصدا
خواب گردی در دوران كودكی به انواع مختلفی دیده می شود. بیشتر كودكانی كه تحت تاثیر شرایط و تغییرات محیطی قرار می گیرند، شب ها در خواب راه می روند. این گونه خواب گردی های كودك، ناشی از هیچ اختلال جدی و مهمی نیست و به طور معمول با كاهش شرایط استرس آور و رشد كودك به تدریج از بین می رود. والدین این كودكان تنها باید مراقب باشند كه فرزندشان هنگام خواب آسیبی نبیند. برخی از كودكان تنها یك بار در چند ماه و برخی دیگر چند بار در طول یك ماه در خواب راه می روند. كودكان خواب گرد اغلب از این عمل ناخودآگاه خود احساس خجالت، شرمساری، اضطراب، گناه و گیجی می كنند. خواب گردی كودك خطری برای دیگران ندارد. بیدار كردن كودكی كه در حال خواب راه می رود، هیچ مشكلی پیش نمی آورد، تنها ممكن است برای چند لحظه جهت یابی خود را از دست بدهد و كمی گیج و سرگردان شود.

روش های پیشگیری از راه رفتن در خواب

--------------------------------------------------------------------------------

تاكنون روش علمی ویژه ای برای درمان كامل این اختلال در كودكان ابداع نشده است، ولی می توان با به كار بردن روش های زیر میزان خواب گردی كودك را هر چه كمتر كرد:
* از مصرف داروهای نامتعارف، داروها و قرص های تجویز نشده از سوی پزشك خودداری كنید.
* از مصرف داروهای خواب آور خودداری كنید.
* برنامه خواب و بیداری منظمی برای كودك در نظر بگیرید.
* تمرین های آرام سازی عضلانی، یوگا و مراقبه می تواند موجب كاهش استرس و فشار روانی و بهبود رفتار خواب گردی در كودك شود.
تشخیص بیماری

--------------------------------------------------------------------------------

تشخیص این اختلال با گرفتن پیشینه پزشكی و آزمایش های جسمانی آغاز می شود. در مواردی نیز پزشك معالج برای تشخیص بیماری آزمایش های دیگری نیز توصیه می كند.