[.magnolia. مشاهده پروفایل جستجو ارسال های کاربر جستجوی موضوعات کاربر ارسال پیام ارسال ایمیل]

چگونه فولاد نرم میشود !
لاینل واتر من داستان اهنگری را تعریف میکند که پس از گذراندن یک دوران جوانی مملو از افراط ها وتفریط ها تصمیم گرفت تا روحش را تقدیم خداوند کند در طی سالهای مدید ،با استقامت کار کرده وبه امور خیریه رسیدگی کرد .
اما علیرغم تما تلاشش در این راه هیچ چیز در زندگی اش به نظر صحیح ودرست نمی امد وحتی بر خلاف انتظار مشکلات وبدی هایش هر روز بیشتر میشدند تا اینکه در یک بعد از ظهر زیبا ودلپذیر یکی از دوستانش که به دیدارش رفته بود ودرباره ی وضعیت دشواری که در ان به سر میبرد با او همدردی میکرد توضیح داد این واقعا بسیار عجیب به نظر میاید که دقیقا پس از انکه شما تصمیم گرفتید تا فردی خداترس باشید زندگی شما بدتر شد ، من نمی خواهم ایمان شما را سست کنم اما علیرغم تمامی اعتقاد شما به دنیای روحانیت، هیچ چیز بهتر نشد .
مرد اهنگر فورا پاسخ نداد . قبلا برای دفعات بسیاری به این مسئله فکر کرده بود، بدون انکه متوجه شود که در زندگی چه اتفاقی افتاده است> دراین میان، چون نمیخواست سوال دوستش را بدون پاسخ بگذارد،شروع کرد به سخن گفتن ، تا اینکه سرانجام به پاسخی که به دنبالش بود ، رسید واین است که چیزی که اهنگر گفت:
من در کارگاه اهنگری ام فولاد خام وکار نشده را دریافت کرده وقصد میکنم ان را تبدیل به یک شمشیر کنم>
ایا شما میدانی که چگونه این کار انجام میشود؟ من در ابتدا ، ورقه ی فولاد را در یک درجه حرارت جهنمی گرم کرده وحرارت میدهم تا انکه سرخرنگ شود> پس از ان وفورا وبدون هیچگونه رحم وشفقتی با سنگین ترین چکش هایم، ضربه های سنگینی به ان زده تا انکه به فرم وشکل دلخواه در اید سپس در یک سطل پر از اب سرد ان را فرو میکنم وکل کارگاه ومحل کارم پر از بخار اب میشود، وقطعه فولاد مزبور به دلیل تغیر شدید دمای اب، ترک برمیدارد .
من بایستی این کار را برای چندمین بار تکرا کنم تا شمشیر فرم دلخواه را به خود بگیرد ویک بار هرگز کافی نمیباشد.
در اینجا اهنگر یک مکث طولانی کرده، سپس سیگاری روشن میکند وادامه میدهد: گه گاه ، فولادی که به دست من میرسد، طاقت چنین برخورد ورفتاری را ندارد ،گرما ،ضربات چکش واب سرد ان را پر از ترک خوردگی کیند، ومن میدانم که ان هرگز تبدیل به یک تیغه خوب شمشیر نخواهد شد.
بعد ،من فقط ان را بر روی تلی از اهن قراضه هایی که شما هنگام ورود ان ها را دیده اید میگذارم .
پس از مکثی اهنگر سخنانش را به پایان میرساند : من میدانم که خداوند من را در درون اتش مصیبت ها ودرد ورنج قرار داده است وبایستی تمامی ضربات چکش هایی که زندگی به من مینوازد را بپذیرم .
بسیاری از اوقات همانند اب سردی که قطعه فولاد داغ را درونش قرار میدهند احساس سردی وبی حسی میکنم ، اما تنها فریادی که بر می اورم ، این است که: خدای من ! من را به حال خود وامگذار تا زمانی که فرم دلخواه تو را بیابم من را برای هر مدت زمانی که فکر میکنی بهتر است وبه هر روشی که مناسب تر میدانی ،امتحان کن، اما هرگز من را بر روی تل اهن قراضه های روح نیانداز.
پائولو کوئلیو

[.magnolia. مشاهده پروفایل جستجو ارسال های کاربر جستجوی موضوعات کاربر ارسال پیام ارسال ایمیل]

سکوت شب
در بیابانی واقع در افریقا، استاد صوفی گری وشاگردش در حال قدم زدن وراهپیمایی بودند. هنگامی که شب از راه رسید هر دو نفر چادری بر-پاکرده ودر حال درازکش مشغول استراحت شدند . شاگرد گفت: چه سکوتی! واستاد نیز در-پاسخ گفت که : هرگز مگو چه سکوتی بلکه همیشه بگو من نمیتوانم به طبیعت گوش فرا دهم .
پائولو کوئلیو