حالت موضوع بندی | حالت خطی

مشاهده پروفایل

دوبیتی گفتگو ، دلگیر و دلگیر
صفیر ِ تیر بی رحم و دل شیر
دل شیر از چه می پرسی هراسان
ندارد زهره چون در بند و زنجیر
***
پلنگ و کوه و مهتاب است و درّه
سگ چوپان به خواب و گرگ و بره
شب است و جنگل ِ انبوه و سایه
صدای ِدلخراش ِزخم ارّه
***
مپرسم کو پر پروازم ای دوست
قفس این گونه شد دمسازم ای دوست
اگر فرصت به سر آید شب تار
به فکر چاره از آغازم ای دوست
***
به دل دیدار رویت آرزو شد
خوشا روزی که رویت رو به رو شد
زبان بند آمد از غیرت به خلوت
هزاران گفتگو ، بی گفت و گو شد
***
مگو فردا تو را روز حساب است
بچشم بی نشان این ها سراب است
مگو چیزی بر او حتّی اشاره
سرش سنگین ، که این حکم شراب است

از شمس الدین عراقی Icon_cool

مشاهده پروفایل

خواهم که شبی محو جمال تو شوم
نظارگی بزم وصال تو شوم
وانگاه به یاد شمع رویت همه عمر
بنشینم و فانوس خیال تو شوم
***
تا کی به لبت ناله ی جانسوز بود
یا بر لب تو شعر غم آموز بود
بیهوده در انتظار فردا منشین
کامروز تو فردای پریروز بود
***
دل را چو به دردِ عشق افسون کردم
از شهر نهاد خویش بیرون کردم
چون راز ونیاز هر دو معجون کردم
آنگاه دوای دلِ پرخون کردم
***
گر همچو من افتاده‌ی این دام شوی
ای بس که خراب باده و جام شوی
ما عاشق و رند و مست و عالم سوزیم
با ما منشین اگر نه بدنام شوی
***
هر دوست که دم زد ز وفا دشمن شد
هر پاکروی که بود تردامن شد
گویند شب آبستن و این است عجب
کاو مرد ندید از چه آبستن شد
***
تا در ره عشق آشنای تو شدم
با صد غم و درد مبتلای تو شدم
لیلی‌وش من به حال زارم بنگر
مجنون زمانه از برای تو شدم

«بابا طاهر»

مشاهده پروفایل

خوشا آن دل که از غم بهره‌ور بی
بر آن دل وای کز غم بی‌خبر بی
ته که هرگز نسوته دیلت از غم
کجا از سوته دیلانت خبر بی

ته که ناخوانده‌ای علم سماوات
ته که نابرده‌ای ره در خرابات
ته که سود و زیان خود ندانی
به یاران کی رسی هیهات هیهات

به صحرا بنگرم صحرا ته وینم
به دریا بنگرم دریا ته وینم
بهر جا بنگرم کوه و در و دشت
نشان روی زیبای ته وینم

یکی درد و یکی درمان پسندد
یک وصل و یکی هجران پسندد
من از درمان و درد و وصل و هجران
پسندم آنچه را جانان پسندد

«باباطاهر»

مشاهده پروفایل

دل تنها و تنگي ميشوي، آه..
معماي قشنگي ميشوي، آه..
مترجم ها به دور خط لبهات
تو روزي تخته سنگي ميشوي، آه..

گل چشمه به مویی بوده شاید
به دستانش سبویی بوده شاید
همین سبزه که رویش می نشینیم
زمانی سبزه رویی بوده شاید

پر از هذيان "برو برگرد" ميكرد
"چه خواهد شد؟" " چه بايد كرد؟" ميكرد
براي آنهمه راه نرفته
چه شبها كفشهايم درد ميكرد

پس ديوار آن معبد چه ميشد؟
نبايدها در آن بايد چه ميشد؟
يهودي هاي ز-ن-د-ا-ني بابل!
اگر "كوروش" نمي آمد چه ميشد؟

از «شهراد میدری»

مشاهده پروفایل

ممنون عزیزم خیلی زیبا بود

مشاهده پروفایل

به پیچک های دور نرده میگفت
به باران های باد آورده میگفت
چرا گستاخ بود آن پنجره باز؟
نبودن هات را بی پرده میگفت

میاید یاد من انگار روزی
که گریه کرده ام بسیار روزی..
خودم در موزه دیدم گرز خود را
گمانم بوده ام در غار روزی

دو چشم آبی ات در کاشی افتاد
به دنبالش قلم مو ناشی افتاد
کمال الملک از وقتی تو را دید
به فکر حضرت نقاشی افتاد

اتاقش را پر از هر چه خوشی کرد
پر از کنسرت های چاوشی کرد
خبر ساده ست تیتر صبح فردا
حسین میدری هم خودکشی کرد

از «شهراد میدری»

مشاهده پروفایل

رویا

در کنج اتاق تنها نشسته بودم

همه خواب بودندو من بیدار بودم

چراغی بر بالای سرم

نور کوچکی در اتاقم

صحرایی بی سراب

دریایی بی آب

همه بودند در خواب

دل پر

دلی دارم پراز درد و غم

گر دستش زنی می پاشد از هم

اگر درد ودل با کوه گویم تموم کوه

کمر سر می کند خم

مشاهده پروفایل

اقیانوس تنهایی

بنگربه دریا در تنهایی

که افتد نگاهت به حیاتی

تا بینی زندگی آبی

یا کوسه ای یا مار ماهی

زندگی در اقیانوس ودریا

همانند خواب یا رویایی

مشاهده پروفایل

ممنون ماری جون عزیز... Flw

لازم دونستم چند توضیح در مورد قالب دوبیتی اینجا بیارم. امیدوارم که براتون مفید باشه:

تعریف عام از دوبیتی: دوبیتی یکی از قوالب اصلی شعر فارسی است که با وصف آنکه فقط دوبیت دارد، اما دنیایی از معنی در آن جای میگیرد، که مصرع اول و دوم و چهارم آن هم قافیه و دارای یک ردیف می باشد. حرف آخر و اصلی را معمولا در مصرع چهارم بیان می کنند. از خصوصیات این قالب این است که شعرهای عاشقانه محلی با آن بیان می شود از شاعران مشهور در این قالب بابا طاهر عریان و فائز دشتستانی می باشند.

تعریف تخصصی از دوبیتی:

دوبیتی
دوبیتی (نام دیگر:فهلویات) از قالب‌های ریشه‌دار شعر پارسی است. دوبیتی شعری یازده هجایی مرکب از چهار مصرع، همه بر یک قافیه (جز مصرع سوم که آوردن قافیه در آن اختیاری است) است. دو بیتی وزن تکامل یافته و عروضی شده نوعی از ترانه‌های دوازده هجایی قدیم ایران است. نامدارترین وزن دوبیتی بحر هزج مسدّس مقصور (مفاعیلن مفاعیلن مفاعیل) و مشهورترین شاعر بر وزن نام برده باباطاهر است.

نمونه‌ای از دوبیتی (باباطاهر):
مکن کاری که بر پا سنگت آیه
جهان با این فراخی تنگت آیه
چو فردا نامه خوانان نامه خوانند
تو نامه خود بینی ننگت آیه

تاریخچه
به دوبیتی در قدیم به فهلویات تعبیر می‌شده است. که از این میان می‌توان به فهلوی نامدار شیخ صفی الدین اردبیلی که به اردبیلی در سده هفتم و سده هشتم سروده شده، اشاره نمود. این نوع شعر در دوره ساسانیان نیز معمول بوده و آن را ترانک می‌نامیدند.

دوبیتی و رباعی
دوبیتی با رباعی در وزن متفاوت است. رباعی در وزن «لاحول ولا قوة الا بالله» با افاعیل (مفعول مفاعیلُ مفاعیلُ فَعَل) و افاعیل دیگر از این وزن است. نویسنده قابوس نامه دوبیتی را مرکب از دو بیت می‌داند که به وزن رباعی نباشد.
با این حساب شعر «اقیانوس تنهایی» و «رویا» نمیتونه دوبیتی محسوب شه Icon_cool

مشاهده پروفایل

مرا دیوانگان فرزانه خوانند

مرا فرزانگان دیوانه خوانند

زاین سر درگمی ترسم به محشر

خلایق جمله ام بیگانه خوانند

رحیم مجیدی

حالت موضوع بندی \| حالت خطی ..: مجموعه دوبیتی ها :.
نویسنده	پیام